WINOROŚL – ROŚLINA, KTÓRA ZMIENIŁA ŚWIAT Cz.3. Z WINEM I EKOLOGIĄ NA TY. Z mojego archiwum

 WINOROŚL – ROŚLINA, KTÓRA  ZMIENIŁA  ŚWIAT  Cz.3. Z WINEM I EKOLOGIĄ NA TY. Z mojego archiwum.

Z  mojego archiwum 🙂

W dniach 15-18 lutego 2007 roku odbyły się w Norymberdze Targi BIOFACH 2007, którym towarzyszyła największa na świecie wystawa win ekologicznych. Wina zgłoszone na Targi Biofach 2007 zostały ocenione i nagrodzone podczas największej degustacji świata, która odbyła się 25-26 listopada 2006 roku w Norymberdze. Do konkurencji stanęło 294 producentów z 13 krajów świata. Ekologiczni winiarze wystawili do konkursu razem 1129 win. Międzynarodowe jury (43 osoby)  oceniło wina w kategoriach: wino białe, różowe, czerwone, musujące i deserowe. Rozdano 10  Nagród „Wielkie Złoto”, 66 złotych i 151 srebrnych medali oraz 263 wyróżnienia.

Po jednym  „Wielkim Złocie”  przyznano w kategorii czerwone wino (Austria – odmiana winorośli – Roesler) i czerwone wino barrique  (Niemcy –  Spätburgunder), cztery  „Wielkie Złota” wśród win białych (Austria –  Chardonnay i 3 z Niemiec – Riesling) oraz  dwa wśród win deserowych (Niemcy – Rheinriesling i Portugalia – Touriga Francesa Tinta Barroca, Tinta Roriz, Tinto Cao). W kategorii Besonderheiten przyznano dwa „Wielkie Złota”: dla Hiszpanii (odmiana: Pedro Ximenez) i Włoch (Corvina 20% Rondinella).

Z roku na rok przybywa na całym świecie ekologicznych winnic. Bowiem wino ekologiczne wzbudza coraz większe zainteresowanie wśród konsumentów. Oczywiście ekowinnice muszą być prowadzone zgodnie z zasadami rolnictwa ekologicznego.

W Unii Europejskiej uprawa winorośli i produkcja wina musi być zgodna z Rozporządzeniem  Rady 2092/91/EWG (Dz. Urz. WE L 198, 22.07.1991, z późn. zm.) w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych (Rada Wspólnot Europejskich, 1991), a w następnej kolejności – choć nie jest to już obowiązkowe –  zgodna z kryteriami  stowarzyszeń skupiających producentów wina ekologicznego (np. w Niemczech: Kryteria ECOVIN BUNDESVERBANDES ÖKOLOGISCHER WEINBAU e.V., Bioland e.V., Naturaland e.V., Demeter Bund e.V., Biokreis e.V., Gäa – Vereinigung ökologischer Landbau e.V.).

W tabeli 1 przedstawiono kraje na świecie, które prowadzą ekologiczną uprawę  winorośli oraz ekologiczną produkcję wina. Nie uwzględniono jednak tutaj  Polski. Należy wiedzieć, że i w naszym kraju jest prowadzona  produkcja wina, także i metodami ekologicznymi.  Jaką powierzchnię zajmują ekowinnice w Polsce? Na pewno mniejszą niż w Gruzji, ale zapewne większą niż w Luksemburgu!

Tak pisał w 1779 roku kanonik kruszwicki, proboszcz Ciechanowwca Krzysztof Kluk „Wielorakie wina potrzeby, a stąd znaczne za nie za granicę wydatki powinny by nas pobudzić do szukania sposobów, aby krajowe być mogły winnice. Kiedy zaś to jest pospolite u nas mniemanie, jakoby w naszym kraju być nie mogły, nim o robotach w winnicy napiszę , poprzedzę pierwej z dowodami zbijającymi zadawnione uprzedzenia” (Kluk K., 1954 – reprint).

Tabela 1 Powierzchnia  ekologicznych winnic na świecie (ha)

 

 

Kraj

 

Powierzchnia

ekowinnic

w ha

Udział

w ogólnej powierzchni winnic

w kraju

w %

 

 

Kraj

 

Powierzchnia

ekowinnic

w ha

Udział

w ogólnej powierzchni winnic

w kraju

w %

Włochy 31170 3,4 Nowa Zelandia 299 2,0
Francja 16428 1,9 Argentyna 273 0,1
Hiszpania 14928 1,2 Kanada 99 0,9
Mołdawia 8155 brak danych Izrael 80 brak danych
Grecja 3303 2,7 Słowacja 78 brak danych
USA (Kalifornia) 3104 1,5 Cypr 75 brak danych
Niemcy 2500 2,4 Słowenia 49 0,3
Chiny 2000 1,0 Czechy 48 0,3
Turcja 1988 0,3 Liban 40 brak danych
Chile 1892 1,7 Chorwacja 32 0,1
Austria 1657 3,4 Gruzja 31 brak danych
Portugalia 912 0,4 Serbia/Czarnogóra 6 brak danych
Syria 600 brak danych Luksemburg 6 brak danych
Węgry 579 brak danych Albania 5 brak danych
Szwajcaria 358 2,4 Macedonia 1 brak danych
RAZEM 90696

Źródło: FiBL Survey 2005/2006 w: Willer H. i Minou Y.: The World of Organic Agriculture.  Statistics & Emerging Trends 2006

 

Przedstawione w tabeli 2 zawartości pozostałości pestycydów w winogronach ekologicznych są dużo mniejsze niż w konwencjonalnych. Bardzo duża część próbek winogron konwencjonalnych zawierała we wszystkich latach pozostałości różnych pestycydów. Pestycydy są zatem obecne w niewielkich ilościach także w winogronach ekologicznych!!! Pamiętajmy jednak, że winnice ekologiczne nie znajdują się  na wyspie, a wokół mogą znajdować się również winnice konwencjonalne, których właściciele stosują pestycydy często niezgodnie z przepisami prawnymi. Często w glebie, na której mieści się winnica występują  pozostałości pestycydów, które były używane wiele lat wcześniej.

 

Tabela 2 Porównanie zawartości  pozostałości  chemicznych środków ochrony roślin

w winogronach ekologicznych i konwencjonalnych w latach 2002-2005

 

Produkty

 

Liczba prób

 

z pozostałościami

 

z pozostałościami > 0,01mg/kg

Próby zawierające

pozostałości różnych pestycydów

2002
ekologiczne 26 1 0 0
konwencjonalne 57 56 12 52
2003
ekologiczne 25 4 3 (12%) 1
konwencjonalne 137 130 108 (79%) 114
2004
ekologiczne 41 12 5 (12%) 5
konwencjonalne 138 126 120 (87%) 106
2005
ekologiczne 34 14 3 (9%) 7
konwencjonalne 173 170 154 (89%) 155

Żródło: Bericht über das Öko-Monitoring Programm Baden-Würtemberg, 2002; Anastassiades   i in.  2003, 2004, 2005

Także wyniki znajdujące się tabeli 3 ukazują podobną zależność. W winogronach ekologicznych przeznaczonych do tłoczenia i w ekologicznym moszczu znaleziono prawie 6 razy mniej pestycydów niż w produktach konwencjonalnych.

Tabela 3 Porównanie zawartości  pozostałości  chemicznych środków ochrony roślin w winogronach ekologicznych i konwencjonalnych  przeznaczonych do tłoczenia  i w moszczu (produkcja wina)

Winogrona do tłoczenia i moszcz  winogronowy  

Liczba prób

 

z pozostałościami

 

z pozostałościami

> 0,01mg/kg

 

Liczba przekroczeń najwyższej dopuszczalnej ilości

2003
ekologiczne 18 3 2 (11%) 0
konwencjonalne 68 52 44 (65%) 1 (1,5%)

Źródło: Anastassiades M., Schüle E., Looser N., Wauschkuhn C. i  Scherbaum E., 2003

Godelmann R. (2003) przebadał 24 próbki wina z 2002 roku i 8 próbek moszczu z jesieni 2003 roku na zawartość miedzi. Próbki pochodziły z ekologicznych gospodarstw w Badenii-Wirtembergii. Nie stwierdzono jednak przekroczenia progu zawartości miedzi równego 2,0 mg/l . Z punktu widzenia enologii, dobrze jest jak zawartość miedzi nie przekracza 1,0mg/l.

I tak praktycznie było gdyż najwyższa zawartość miedzi wynosiła 0,56mg/l. W moszczach znaleziono średnio 1,46mg/l.

W tych samych próbkach określono także zawartość ochratoksyny A. Pomimo wilgotnej jesieni 2002 nie wykazano zawartości tej mykotoksyny w winie. Począwszy od 2005 roku najwyższa dopuszczalna zawartość ochratoksyny A  w winie czerwonym, białym, różowym, w  soku winogronowym oraz w moszczu gronowym  zgodnie Rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 466/2001 z dnia 8 marca 2001 roku ustalającym najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (Dz.U. L 077 z 16.3.2001 z póź. zm.) wynosi 2 µg/kg.

Literatura:

Anastassiades M., Schüle E., Looser N., Wauschkuhn C. i Scherbaum E., 2003. Rückstände von Pflanzenschutzmitteln, w: Ökomonitoring 2003, Chemisches und Veterinäruntersuchungsamt Stuttgart, CVUA in Baden-Württemberg, Stuttgart, 26-46.

Anastassiades M., Schüle E., Looser N., Wauschkuhn C. i Scherbaum E., 2004, Rückstände von Pflanzenschutzmitteln, w: Ökomonitoring 2004, Chemisches und Veterinärunter-suchungsamt Stuttgart, CVUA in Baden-Württtemberg, Stuttgart, 30-48.

Anastassiades M., Schüle E., Looser N., Zipper H., i Scherbaum E., 2005. Rückstände von Pflanzenschutzmitteln, w: Ökomonitoring 2005, Chemisches und Veterinärunter-suchungsamt Stuttgart, CVUA in Baden-Württemberg, Stuttgart, 30-57.

Bericht über das Öko-Monitoring Programm Baden-Würtemberg, 2002.

Godelmann R., 2003. Kupfer und Ochratoxin A in Wein., w: Ökomonitoring 2003, Chemisches und Veterinäruntersuchungsamt Stuttgart, CVUA in Baden-Württemberg, Stuttgart, s.46-47

http://www.vggallery.com/international/polish/paintings/by_period/arles.htm

Komisja WE. Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 466/2001 z dnia 8 marca 2001r ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (Dz. U.L. 077 z 16.3.2001 z póź. zm.).

Kluk K., 1954, O rolnictwie, zbożach, łąkach, chmielnikach, winnicach i roślinach gospodarskich Wrocław-Ossolineum, s.245-254

Rada Wspólnot Europejskich, 1991. Rozporządzenie  Rady 2092/91/EWG  w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych (Dz. Urz. WE L 198, 22.07.1991, z późn. zm.).

Willer H. i Minou Y.,2006. The World of Organic Agriculture.  Statistics & Emerging Trends 2006

Opracował: Roman Andrzej Śniady (+)

Reklamy